Cmentarz epidemiczny

Dawniej w Głodnej Wsi ulokowany został cmentarz epidemiczny. O tej nekropolii położonej na Starym Bródnie wiemy niewiele. Zachowany pomnik nagrobny, który jest jedyną ocalałą pamiątką po cmentarzu, jest równocześnie najstarszym w Warszawie, bo datowanym na rok 1708.

Cmentarz

W żadnych źródłach pisanych nie mamy informacji na temat tego cmentarza. Całą naszą wiedzę musimy czerpać z zachowanego pomnika. Jeżeli jest datowany na rok 1708, ciężko stwierdzić, komu on służył. Najbliżej położonym, zaludnionym obszarem w tamtych czasach, była Praga. Być może służył mieszkańcom okolicznych wiosek, a być może jedynie tym, których zabrało morowe powietrze i ze względów sanitarnych, grzebano ich w tak odległych rejonach. Nie wiemy w końcu, gdzie ów cmentarz dokładnie się znajdował (pomnik został przesunięty wraz z budową osiedla Bródno), kiedy został założony, ani kiedy go zlikwidowano.

Pomnik

Jak wspomniano wyżej, wraz z budową osiedla Bródno, pomnik, który stał wcześniej na skrzyżowaniu ulicy Kondratowicza i Malborskiej został przesunięty w głąb ulicy Malborskiej. Idąc w górę ulicy, od strony Kondratowicza, nie ma jednak problemu z jego odnalezieniem. Jest to dość monumentalna budowla, ulokowana po lewej stronie, od jezdni. W roku 1997 poddano go gruntownej renowacji, po której pomnik nieco zmienił swój wygląd. Kolumna otrzymała cokół z gzymsami, bazę i głowicę, a samą tablicę inskrypcyjną wmurowano właśnie w bazę pomnika. Tablica została również poddana ‘oczyszczeniu’. Dzięki niej możemy przeczytać dziś inskrypcję zapisaną piękną staropolszczyzną:

“Tu Michal Warembergie Powietrzem Ruszony Z Synem y Corka Lezy Ktory ot Swey Zony Te Pamiatka Odbiera Proszac Miiaiacych do Boga o Westchnienie za Dusze Lezace W dzień Drugi Wrzesnia Wieh Shoncyl Doczesny W rok Panski Tysiąc Siedemset y osmy”

Z powyższej inskrypcji wynika, że nagrobek ten został wystawiony dla Michała Warembergie i jego dwójki dzieci. W skali Warszawy jest to na prawdę wspaniały zabytek, ponieważ pomników nagrobnych, datowanych tak odlegle, nie znajdziemy nawet na Powązkach. Jest to również chluba lokalnych patriotów, która potwierdza, że życie na Bródnie toczyło się niezmiennie przez ostatnie stulecia.

Cmentarz epidemiczny

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.